Osobiste pomoce nawigacyjne
CityCane
Ostatnia aktualizacja: 07.11.2008
Unikatowe rozwiązanie pozwalające sprawdzić, czy na przejściu
dla pieszych pali się zielone światło. W rączce laski umieszczone są detektory zielonego światła. Stojąc na przejściu, naciskamy przycisk na rączce uruchamiający
detektory, i unosimy laskę tak by jej rączka znalazła się przy najniższej lampie sygnalizatora. Jeśli w ciągu trzech minut zapali się zielone światło, laska zasygnalizuje to dźwiękiem. Producent zapewnia, że sygnał laski słychać nawet przy jadącej w pobliżu ciężarówce.
System rozpoznawania zielonego światła odróżnia światło naturalne od sztucznego. Radzi też sobie z potencjalnymi zakłóceniami wywoływanymi np. przez zielony neon. Rączka laski jest drewniana, tak by mogli z niej korzystać również alergicy. Wbudowana bateria wystarcza na ponad dwa lata pracy przy średniej częstości korzystania 50 razy (150 min) dziennie. Po dwóch latach laska powinna być poddana przeglądowi technicznemu, podczas którego następuje wymiana baterii.
Producent: Kemper Hilfstechnik (Niemcy)
Odsyłacze:
K-Sonar
Ostatnia aktualizacja: 19.08.2009
Zaawansowane urządzenie echolokacyjne. Pudełko o rozmiarach, mniej więcej, 12 x 2 x 9 cm,
może być mocowane na lasce lub trzymane w ręku. Na obudowie oprócz sensorów, znajduje się gniazdko słuchawek i gniazdko
ładowarki oraz trzy przyciski (zmiana zakresu 2/5 m, głośniej, ciszej). Uchwyt do mocowania
na lasce stanowi część obudowy. Ma kształt niezamkniętej obręczy, którą nasuwamy na laskę i przesuwamy w górę
aż solidnie zaciśnie się na rączce laski. K-Sonar na lasce
jest skierowany w dół i omiata przestrzeń przed laską.
Inaczej niż ultradźwiękowe detektory przeszkód, jak np.
Miniguide, Palmsonar, Ray i Ultracane,
które wibrowaniem sygnalizują wykrycie i odległość przeszkody,
K-Sonar dźwiękami "opisuje" wykryty obiekt lub grupę obiektów.
Wysokość dźwięku oddaje odległość (im wyżej, tym dalej), a czystość dźwięku oddaje teksturę (czysty dźwięk to przedmiot twardy i zwarty, a dźwięk coraz bardziej szorstki oznacza coraz mniejszą zwartość przedmiotu). Tak więc inny dźwięk
wydaje ściana lub słup,
inny człowiek, a inny np. krzak. "Opisywana" jest cała badana przestrzeń, i np. napotykając duży krzew
rosnący pod murem, usłyszymy zarówno czysty, ładny dźwięk jak i dźwięk syczący. Urządzenie jest całkiem dokładne. W testach
przeprowadzonych w Bibliotece Głównej Uniwersytetu Gdańskiego i na kampusie uniwersyteckim, K-Sonar m. in. odróżniał dźwiękiem
wykładzinę od gładkiej podłogi, metalową listwę od ściany, na której była zamocowana oraz różne rodzaje schodów.
Do korzystania z K-Sonara niezbędne są słuchawki. Producent podaje, że słuchawki dostarczane z urządzeniem
nie tłumią dźwięków otoczenia. Może być jednak odwrotnie (jak w przypadku wszystkich urządzeń audio) - hałas otoczenia, np. sygnalizacji na przejściu dla pieszych, może zupełnie zagłuszyć sygnały K-Sonara.
Producent: Bay Advanced Technologies Ltd (Nowa Zelandia)
Odsyłacze:
Laserowa laska
Ostatnia aktualizacja: 15.04.2009
Laserowa laska (niem. "Laser-Langstock") to połączenie białej laski z laserowym detektorem przeszkód. Moduł elektroniczny znajduje się w rączce laski a samą
rączkę można zainstalować na dowolnej (lub niemal dowolnej) lasce. Laska ma jeden sensor, lekko wystający, prostopadły do laski, "chroniący" głowę i klatkę piersiową użytkownika. Promień lasera
omiata przestrzeń o szerokości 30 stopni w pionie. Szerokość w poziomie to 5 mm. Zakres badanej przestrzeni jest stały, konfigurowany przez
użytkownika i wynosi od 120 do 160 cm.
Na swej stronie internetowej producent podkreśla,
że w projekcie postawiono na
przejrzystość komunikatu o napotkanej przeszkodzie. Gdy promień lasera wykrywa jakiś obiekt, użytkownik jest
o tym informowany wibracją. Komunikat ma charakter tak/nie, i intensywność wibracji nie oddaje odległości od przeszkody.
Wązki promień lasera pozwala na dokładne wykrywanie położenia przeszkody a także na wykrywanie otwartych drzwi. Laska jest zasilana
dwiema bateriami AA, które wystarczają na 4 godziny wibrowania i 24 godziny pracy bez wibracji. Według producenta energii wystarcza nawet na kilka tygodni chodzenia. Baterie można ładować bezpośrednio w rączce laski.
Producent: Vistac (Niemcy)
Odsyłacze:
Darmowe oprogramowanie na telefony komórkowe z systemem Symbian Series 60, pozwalające użytkownikowi telefonu
na wykorzystywanie systemu nawigacji satelitarnej GPS. Na zestaw nawigacyjny składa się telefon komórkowy z programem udźwiękawiającym lub powiększającym,
odbiornik GPS z łączem bluetooth, program Loadstone GPS oraz (opcjonalna, ale zalecana) słuchawka z łączem bluetooth. Loadstone GPS nie obsługuje map.
Użytkownik korzysta z punktów, które sam zapisał lub ze zbiorów pobranych z internetu.
Odsyłacze:
Lokalizator - Smart Finder to, tak jak
Piepsy, akustyczna pomoc w orientacji, służąca głównie do odnajdywania przedmiotów i miejsc.
Na zestaw składa się nadajnik (140 x 55 x 22 mm; 66 g) z czterema przyciskami oraz 4 odbiorniki (50 x 29 x 7 mm; 12 g). Naciśnięcie przycisku odpowiadającego
konkretnemu odbiornikowi spowoduje, że odbiornik zacznie emitować sygnał o głośności 85 decybeli. Zakres działania urządzenia to
25 m. Odbiorniki są zasilane baterią CR2032 3v, a nadajnik baterią A23S 12v. Odbiorniki nie mają wyłączników.
Producent:
Odsyłacze:
Miniguide
Ostatnia aktualizacja: 09.09.2009
Niewielkie urządzenie (80 x 38 x 23 mm), trzymane w dłoni lub mocowane na
lasce (w tym przypadku potrzebny specjalny uchwyt oraz szkolenie, zalecane przez producenta) - tak jak Palmsonar i Ray - badające przestrzeń za pomocą ultradźwięków.
Wykryty obiekt jest sygnalizowany wibrowaniem, a odległość od potencjalnej przeszkody jest oddawana intensywnością wibracji.
Urządzenie, mimo tylko jednego przycisku, ma wiele trybów pracy.
Dostępne zakresy działania to: 0,5, 1, 2 4 i 8 metrów (ostatni zakres służy wyłącznie do wykrywania bardzo dużych obiektów).
Miniguide jest też wyposażony w gniazdo audio - im wyższy lub częstszy sygnał (dwa tryby pracy) tym bliższy obiekt.
Urządzenie jest zasilane baterią litową typu 123. Według producenta
bateria wystarcza na około 100 godzin wibrowania i 1000 godzin audio.
Producent: GDP-Research (Australia)
Odsyłacze:
-
Rafał Charłampowicz, Elektroniczne pomoce w orientacji przestrzennej. Tyfloświat. 1 (3) 2009 - artykuł prezentujący urządzenia wspomagające orientację, ze szczególnym uwzględnieniem tych, których działanie opiera się na wykrywaniu obiektów (format PDF);
-
Rafał Charłampowicz, Miniguide. Owińska 2007 - referat dość dokładnie prezentujący Miniguide'a, przygotowany na konferencję pt. Tyflografika i akustyka;
-
Jacek Zadrożny, Mały przewodnik z Australii. Biuletyn informacyjny PZN. 10/04 - recenzja wcześniejszej wersji Miniguide'a;
-
Guidedogs NSW/ACT, Miniguide Training Module - podręcznik dla instruktorów orientacji (uwaga, by korzystać z podręcznika, wymagana jest zgoda organizacji Guidedogs NSW/ACT);
-
Lawrence Euteneier, Mississippi Lake Compass and Sonar Trials. Blind Fishing Boat. (01-07-2007) - opis przydatności Miniguide'a, K-Sonara oraz kilku innych urządzeń jako części wyposażenia łodzi używanej przez niewidomego.
Nawigator
Ostatnia aktualizacja: 10.09.2009
Urządzenie wykorzystujące system nawigacji satelitarnej GPS do określania pozycji geograficznej użytkownika.
W najnowszej wersji Nawigator to pudełko o wymiarach 6 x 11 x 2 cm, do którego podłącza się słuchawkę, pozwalającą na pracę w hałasie (urządzenie ma wbudowany
głośnik, ale słuchawka jest polecana).
Nawigator nie wykorzystuje map (producent dostarcza na karcie pamięci całkiem bogaty zbiór POI i punktów adresowych, ale nie są to mapy),
lecz opiera swoje działanie na zbiorach punktów utworzonych przez samego użytkownika oraz zbiorach punktów pobranych z internetu lub
wymienionych z innymi użytkownikami Nawigatora. Bardzo szybki dostęp do podstawowych poleceń i funkcji.
Nawigator jest zasilany baterią litową 3300 mAh, zintegrowaną z urządzeniem. Bateria
ładowana jest przez port USB w komputerze. Producent podaje, że bateria wystarcza na około
30 godzin ciągłej pracy.
Producent: Migraf (Polska)
Odsyłacze:
-
Janusz Rutkiewicz, Nawigator. Tyflopodcast. (2009-09-01) - prezentacja Nawigatora z dość wyczerpującym omówieniem jego poleceń i funkcji, nagrana dla serwisu Tyflopodcast;
-
Piotr Witek, Nawigacja satelitarna GPS. XIII Sympozjum Komputerowe w Bydgoszczy. 27.06.2009 - prelekcja traktująca o Wayfinderze Access, Loadstone GPS i Nawigatorze, udostępniona na stronie autora (format MP3);
-
Rafał Charłampowicz, Nawigator. Tyfloświat. 2 (2) 2008 - artykuł dokładnie omawiający podstawowe polecenia i funkcje Nawigatora (format PDF);
-
Dyskusja, wrzesień 2007 - archiwum listy "Typhlos", zawierające dyskusję internautów na temat LoadStone'a GPS, Nawigatora i Wayfindera Access;
-
Paulina Jakubicka, Satelitarny przewodnik dla niewidomych. Nawi. 05 2007 - artykuł traktujący o Nawigatorze,
Gdaskonie i historii obu rozwiązań;
-
Maria Andraszewska, Nawigator nie rozczarowuje. Pochodnia. 3/811 (marzec 2005) - tekst ukazał się w dziale Listy do Redakcji i zawiera dodatkowe informacje o
Nawigatorze testowanym w Ośrodku Rehabilitacji i Szkolenia w Bydgoszczy;
-
Liliana Laske, Nawigator - co to jest?. Pochodnia. 2/810 (luty 2005) - krótki artykuł w przystępny sposób opisujący możliwości zastosowania Nawigatora (autorka opisuje wcześniejszą dwupudełkową wersję).
Niewielkie urządzenie (31 x 20 x 77 mm, waga 40 g), trzymane w dłoni,
- tak jak Miniguide - badające przestrzeń za pomocą ultradźwięków. Obiekty anonsowane są wibracjami. Intensywność wibracji
oddaje odległość do potencjalnej przeszkody. Palmsonar ma siedem zakresów - od 0,3 do 4 metrów.
Szerokość strumienia ultradźwięków to 60 stopni w poziomie (oba sensory w jednej linii)
i 30 stopni w pionie. Producent podkreśla, że przy tak wązkim strumieniu
Palmsonar to "powietrzna laska", którą skanujemy przestrzeń i obiekty, a nie detektor przeszkód.
Palmsonar jest zasilany baterią litową CR2032, która - według producenta - wystarcza na około 24 godziny zwykłej pracy. Czas ciągłego
wibrowania to kilka godzin. Urządzenie pracuje w temperaturze od -10 do 50 stopni (przy założeniu, że w niskiej
temperaturze jest ogrzewane ciepłem dłoni).
Producent: Takes Corporation (Japonia)
Odsyłacze:
-
Co to jest Palmsonar? - opis urządzenia na stronie sklepu firmy Altix, polskiego dystrybutora Palmsonara.
Piepsy
Ostatnia aktualizacja: 07.11.2008
Piepsy to, tak jak Elektroniczny lokalizator, akustyczna pomoc w orientacji. Zestaw składa się z niewielkiego (około 75 x 25 - 37 x 20 - 27 mm, waga 23 g)
nadajnika i odbiornika (około 100 x 55 x 24 mm, waga 81 g; do wysokości należy dodać 25 mm zawieszkę) z wbudowanym głośnikiem.
Gdy naciśniemy przycisk na nadajniku, odbiornik emituje coraz głośniejszy dźwięk.
Nadajnik jest wodoszczelny, więc urządzenia można używać do odnajdywania rzeczy po wyjściu
z basenu lub jeziora.
Zakres działania urządzenia w otwartej przestrzeni to 40 m. Odbiornik pracuje na
dwóch bateriach AAA. Według producenta urządzenie może trwać w trybie gotowości do 40 dni.Nadajnik pracuje na bateriiC 2032,
która powinna wystarczyć na lata.
Producent: Vistac (Niemcy)
Odsyłacze:
Ray
Ostatnia aktualizacja: 12.01.2008
Urządzenie o wymiarach 120 x 29 x 19 mm i wadze 50 g,
trzymane w dłoni - tak jak Miniguide i Palmsonar - badające przestrzeń za pomocą ultradźwięków.
Wykryty obiekt może być sygnalizowany wibrowaniem (intensywność wibracji oddaje odległość do przeszkody) lub dźwiękiem. Podobnie jak Ultra Body Guard, Ray ma dwa zakresy
pracy - 2,5 m (tryb normalny) i 1,7 m (tryb ucieczki - wykrywanie przejść) - i jest
również wyposażony w czujnik światła. Oprócz trybówsygnalizowania przeszkód, Ray ma tryb uczenia i nauczania, w którym dwa połączone kablem urządzenia
pracują razem - sygnały z "ucznia" biegną też do "nauczyciela". Urządzenie obsługuje się dwoma przyciskami.
Ray jest zasilany dwiema bateriami AAA 1,5 V.
Producent: Caretec (Austria)
Odsyłacze:
Aplikacja pracująca na notatnikach Pac Mate, umożliwiająca niewidomym
użytkownikom korzystanie z programu do samochodowej nawigacji satelitarnej, Destinator.
Na zestaw nawigacyjny składa się dowolny z notatników Pac Mate, odbiornik GPS na karcie lub z łączem bluetooth,
program Destinator, program StreetTalk oraz mapa lub zestaw map na karcie pamięci. StreetTalk pozwala na prowadzenie
do wybranego adresu. Wytyczoną przez program drogę można przejrzeć "na sucho", przed wyjściem z domu. Tak samo jak w przypadku
innych programów i urządzeń wykorzystujących mapy
i bazy danych adresowych
(BrailleNote GPS, Trekker, Wayfinder Access),
w każdej chwili możemy sprawdzić najbliższy adres i dowiedzieć się o pobliskich POI - trzeba jednak pamiętać,
że adresy są danymi przecznicowymi.
Ciekawą funkcją
StreetTalka jest możliwość zapamiętywania drogi, którą idziemy - w przypadku pobłądzenia program wytycza nam ścieżkę, którą
możemy wrócić do punktu wyjścia.
Trzeba pamiętać, że StreetTalk to dodatek rozszerzający funkcjonalność notatnika,
którego podstawowe zadania są całkiem inne. Noszenie notatnika tak, by jego klawisze były dostępne wydaje się podczas pieszej wędrówki
dość niewygodne. Z kolei, obok BrailleNote GPS, Pac Mate z monitorem brajlowskim, to jedyne nawigacyjne rozwiązanie dla osób głuchoniewidomych. Słabą stroną StreetTalka, a właściwie Destinatora, jest to, że wytyczanie drogi
bazuje na mapach samochodowych, więc użytkownik może być prowadzony drogą okrężną. Podobnie jak w przypadku Wayfindera Access,
funkcjonalność StreetTalka znacznie spada na terenie słabo zmapowanym.
Producent: Freedom Scientific (USA)
Odsyłacze:
Teletact
Ostatnia aktualizacja: 27.02.2009
Laserowy dalmierz o zakresach 15 i 6 m, trzymany w dłoni lub mocowany na lasce. Urządzenie jest produkowane z jednym
z dwóch interfejsów: audio lub dotykowym.
W wersji audio dalmierz ma zakres 15 m. Na tym odcinku wyznaczono 28 nierównych odstępów - im
bliżej użytkownika tym krótsze odstępy - do których przypisane są (muzyczne) dźwięki - im
niższy dźwięk tym większa odległość.
Posługiwanie się Teletactem nie polega na zapamiętywaniu jaki ton
przypisano jakiej odległości, ale na słuchaniu zmiany tonów i prędkości tych zmian.
Skanując przestrzeń, słyszymy swoistą melodię i tworzymy w sobie obraz skanowanych obiektów.
Przy interfejsie dotykowym, zasięg dalmierza to 6 m. Sam interfejs to dwa moduły wibrujące, umieszczone pod różnymi palcami, z których jeden sygnalizuje obiekty w
odległościach 6 - 3 m (słaba wibracja) i 3 - 1,5 m
(silna wibracja), a drugi uprzedza o obiektach w odległości
do 1,5 m.
Umiejętnie używany Teletact pozwala wykrywać krawężniki, schody (w górę i na
dół), progi i inne nierówności. Do takiego wykrywania służy odrębne
polecenie - użytkownik jest informowany o nierówności specjalnym sygnałem.
Teletact ma wbudowany dodatkowy czujnik pracujący w oparciu o podczerwień,
który z odległości 3 m uprzedza o szybach i czarnych obiektach (np. samochodach),
których dalmierz mógłby nie zauważyć.
Teletact może gorzej się sprawdzać w bardzo słoneczne dni.
Kupno Teletactu wiąże się z koniecznością odbycia 50-godzinnego szkolenia,
wymaganego przez producenta. Pracy nad Teletactem - podobnie jak nad urządzeniem
Tom Pouce - i przekazywaniu go użytkownikom towarzyszy badanie przydatności nowoczesnych pomocy orientacyjnych w codziennym życiu niewidomych.
W tej chwili (sierpień 2008) szkolenia i badania odbywają się we Francji i w Peru.
Producent: Laboratoire Aimé Cotton (Francja)
Linki:
Zestaw do nawigacji satelitarnej, na który składa się standardowy PDA (dostarczany przez producenta Trekkera),
odbiornik bluetooth, głośnik z kablem audio, mapa lub zestaw map na karcie pamięci i aplikacja "Trekker". Program Trekker może być
częścią pakietu Maestro (oprogramowanie PDA dostępne dla niewidomych) lub
być instalowany sam, jako Trekker Solo.
Trekker wykorzystuje mapy, tworzone przez Navteq, zawierające informacje o nazwach ulic,
skrzyżowaniach oraz zestawy POI. Program podaje też adresy, ale tak samo jak w przypadku innych systemów korzystających z map
(BrailleNote GPS, StreetTalk, Wayfinder Access)
są to dane przecznicowe, a więc mniej lub bardziej przybliżone. Oprócz podawania informacji o okolicy Trekker potrafi wygenerować dla
użytkownika drogę do wybranego miejsca. Dostępne są dwa tryby generowania dróg:
pieszy i zmotoryzowany - w tym pierwszym ignorowane są informacje ważne dla kierowców, np., że droga jest jednokierunkowa.
Podczas zwykłego (nie na drodze) poruszania się z Trekkerem dostępny jest dodatkowo tryb wolny, pomyślany dla terenów niezmapowanych, w którym
użytkownik porusza się wyłącznie w oparciu o stworzone przez siebie POI - Trekker daje możliwość
szybkiego tworzenia i głosowego nazywania własnych punktów.
Mapy w Trekkerze można też przeglądać bez wychodzenia z domu. Pozwala to
użytkownikowi na wcześniejsze zapoznanie się z okolicą, w której przyjdzie mu chodzić.
Główny moduł Trekkera ma wymiary: 87 x 134 x 27 mm i waży 600 g.
Producent: HumanWare (Kanada)
Odsyłacze:
Urządzenie do nawigacji satelitarnej, które tak jak Nawigator jest zamknięte w jednej obudowie,
o wymiarach: 12,7 x 5 x 2,5cm; waga: 198 g (dane przeliczone z cali i uncji).
Breeze ma wbudowany głośnik, ale można go też używać
z zewnętrznym głośnikiem dostarczanym w zestawie. Producent podaje,
że urządzenie jest proste w obsłudze i ma wygodną klawiaturę.
Nie ma zaawansowanych funkcji Trekkera (np. urządzenie samo nie generuje
dróg), ale podaje informacje z mapy: nazwę ulicy, skrzyżowanie i punkty orientacyjne. Można zapisywać własne punkty i tworzyć drogi.
Tak jak w StreetTalku, Trekker Breeze pozwala
na odtworzenie drogi, którą szliśmy i utworzenie drogi powrotnej, co jest wygodne w przypadku pobłądzenia.
Producent podaje, że bateria w urządzeniu pozwala na 8 godzin pracy.
Urządzenie pojawiło się w 2008 r.
Producent: HumanWare (Kanada)
Odsyłacze:
Ultradźwiękowy wykrywacz przeszkód - trzymany w dłoni lub noszony na szyi - z wbudowanym czujnikiem światła, mówiącym krokomierzem
z funkcją notatki głosowej, i mówiącym kompasem. Podobnie jak Miniguide i Palmsonar, Ultra Body Guard
sygnalizuje odległość od przeszkody wibracją, której prędkość (5 stopni prędkości) rośnie wraz z malejącą odległością. Gdy
urządzenie jest zawieszone na szyi, wibracje są przekazywane przez specjalny dodatek (Vibro-pad), mocowany na karku lub ramieniu,
podłączany kablem do Ultra Body Guarda. Na obudowie urządzenia znajduje się 3-stopniowy suwak (wyłączony/wykrywacz przeszkód/skanowanie obiektów) oraz trzy przyciski
uruchamiające funkcje dodatkowe. Gniazdo ładowarki jest jednocześnie gniazdem Vibro-pad.
Maksymalny zasięg wykrywacza przeszkód to 320 cm. Dokładny zakres może być
dostosowany do potrzeb konkretnego użytkownika. W odległości co najmniej 50 cm od urządzenia, strumień ultradźwięków generowanych przez
Ultra Body Guarda ma szerokość od 80 do 120 cm - szerokość strumienia zależy też od rodzaju przeszkody. Ultradźwiękowy detektor ma
też funkcję "szukania" - dokładniejszego skanowania obiektów - w której strumień ultradźwięków jest znacznie węższy niż w funkcji
wykrywacza przeszkód. Producent uprzedza, by - ze względu na wązkość strumienia - nigdy nie korzystaćz tej funkcji jako wykrywacza przeszkód
podczas chodzenia. Maksymalny zakres skanowania to 220 cm.
Czujnik światła (kąt poziomy około 15 stopni, kąt pionowy około 45 stopni) sygnalizujenatężenie światła wysokością dźwięku - im wyższe natężenie, tym wyższy dźwięk.
Mówiący krokomierz działa tylko, gdy urządzenie jest zawieszone na szyi i ma podłączony Vibro-pad. Krokomierz ma też funkcję
notatki głosowej, w której można nagrać informacje istotne podczas drogi.
Mówiący kompas podaje osiem kierunków i ma również funkcję kontroli kierunku poruszania się użytkownika.
Ultra Body Guard jest zasilany wbudowanymi bateriami niklowowodorkowymi. Według producenta
baterie pozwalają na około 7 godzin pracy. Baterie wystarczają na 2 do 3 lat korzystania z urządzenia.
Producent: RTB (Niemcy)
Odsyłacze:
Wayfinder Access
Ostatnia aktualizacja: 19.08.2009
Wayfinder Access, to specjalna, dostosowana do potrzeb niewidomych i słabo widzących użytkowników, wersja systemu
nawigacyjnego Wayfinder. Podobnie jak LoadStone GPS Wayfinder Access jest aplikacją
działającą na telefonach komórkowych z systemem Symbian Series 60. Na pełny zestaw nawigacyjny składają się te same elementy co
w przypadku LoadStone'a z tą różnicą,
że telefon komórkowy musi mieć dostęp do internetu (łączność GPRS, EDGE, 3G/UMTS).
Wayfinder Access opiera swoje działanie na mapach, których fragmenty są w miarę potrzeb pobierane przez internet z serwera producenta.
Wpisujemy adres, pod który chcemy dotrzeć, a program wytycza dla nas drogę i prowadzi nas po niej. Dostępne są mapy dla Europy Zachodniej i Centralnej: Austria, Czechy, Polska, Słowacja i Węgry oraz, oddzielnie, dla Stanów Zjednoczonych, Kanady, Australii i Afryki.
W programie mamy trzy tryby nawigacji: pieszą (optymalną dla piechura), samochodową (dla kierowców) i taxi (pozwala kontrolować,
czy taksówka jedzie we właściwym kierunku). W przypadku nawigacji pieszej, trzeba pamiętać, że nie istnieją jeszcze mapy w pełni
zoptymalizowane dla osób poruszających się pieszo, więc trasa wędrówki najczęściej wyznaczana jest w oparciu o mapy samochodowe.
Oznacza to, że podobnie, jak w przypadku innych urządzeń i programów wykorzystujących mapy,
np. StreetTalk, użytkownik może być prowadzony drogą okrężną, wzdłuż jezdni. Poruszanie się z Wayfinderem może być również utrudnione na terenie nie lub słabo zmapowanym, np. w parku lub za miastem.
Wprawdzie Wayfinder Access pozwala na tworzenie własnych punktów użytkownika,
ale, z założenia, nie stanowią one podstawy nawigacji.
Mocną stroną WayFindera jest jego baza informacyjna. Oprócz map i bogatego zbioru POI
("Points of Interest" - potencjalnie przydatne lub ciekawe miejsca w danym rejonie),
program daje dostęp do dodatkowych informacji,
jak np. pogoda w wybranym miejscu, rozkładu jazdy pociągów, numery telefonu do hoteli i kawiarni etc (dostarczane informacje mogą być różne w różnych krajach).
Producent: Wayfinder Systems AB
Odsyłacze:
-
Co to jest Wayfinder Access? - opis aplikacji
na stronie sklepu firmy Altix,
polskiego dystrybutora programu Wayfinder Access i oprogramowania Mobile Speak;
-
Nawigacja satelitarna dla osób z dysfunkcją wzroku - opis aplikacji na stronie firmy Medison,
polskiego dystrybutora programu Wayfinder Access i oprogramowania Talks;
-
Piotr Witek, Komu w drogę, temu Wayfinder Access. Tyfloświat. 2 (4) 2009 - autor opisuje program, zwracając uwagę na jego zalety i ograniczenia (format PDF);
-
Piotr Witek, Nawigacja satelitarna GPS. XIII Sympozjum Komputerowe w Bydgoszczy. 27.06.2009 - prelekcja traktująca o Wayfinderze Access, Loadstone GPS i Nawigatorze, udostępniona na stronie autora (format MP3);
-
Dyskusja, wrzesień 2007 - archiwum listy "Typhlos", zawierające dyskusję internautów na temat LoadStone'a GPS, Nawigatora i Wayfindera Access.
Systemy
Step-Hear
Ostatnia aktualizacja: 30.06.2009
Na system składa się moduł bazowy (11 x 13 x 3 cm; 160 g) z nadajnikiem i odbiornikiem radiowym, mikrofonem, modułem nagrywającym i głośnikiem, przez który odtwarzane są nagrane komunikaty, instalowany w istotnym dla orientacji użytkowników miejscu, oraz mały (5,5 x 3,3 x 1 cm; 40 g) pilot z trzema przyciskami. Gdy pilot znajdzie się w zasięgu sygnału modułu bazowego (dostępne są dwa zakresy: 3 - 8 m i 3 - 10 m) sygnalizuje to wibrowaniem i/lub dźwiękiem. W module bazowym można nagrać dwa jednominutowe komunikaty. Do ich odtwarzania służą dwa przyciski na pilocie. Trzeci przycisk służy do włączania i wyłączania pilota oraz zmiany ustawień sposobu sygnalizowania wykrycia modułu bazowego (dźwięk/wibracja/ dźwięk i wibracja).
Moduł bazowy jest zasilany z sieci. Zasilanie awaryjne stanowią 4 baterie AAA 1,5V wystarczające na 8 godzin. Bateria w pilocie wystarcza na kilka dni, ale producent zaleca jej
codzienne ładowanie.
Istnieje też wersja Step-Hear przeznaczona dla środków transportu publicznego. Moduł bazowy ma zasięg 20 m. Po na ciśnięciu przycisku na pilocie, użytkownik słyszy komunikat z
głośnika, np. o numerze linii autobusu, natomiast kierowca automatycznie otrzymuje informację (specjalny panel), że na przystanku czeka osoba z dysfunkcją wzroku.
Producent: Step-Hear Ltd. (Izrael)
Odsyłacze:
Aktualne projekty i prototypy
Zdalna nawigacja
Ostatnia aktualizacja: 03.06.2009
System pozwala niewidomemu użytkownikowi na zdalne korzystanie z głosowych wskazówek operatora przebywającego w domu lub w centrum obsługi klienta. Urządzenie noszone przez użytkownika jest wyposażone w małą kamerę wideo, odbiornik GPS i zestaw słuchawkowy. Dane wideo i GPS są przesyłane do zdalnego operatora, który, mając bezpośredni obraz z kamery oraz pozycję użytkownika na mapie cyfrowej, może ostrzegać o przeszkodach, opisywać otoczenie i sytuację oraz prowadzić do wskazanego celu.
Zdalna nawigacja, wraz z nowym urządzeniem wspomagającym orientację, działającym w oparciu o stereowizję i dźwiękowy opis przestrzeni, aktualnie opracowywanym na Politechnice Łódzkiej, stanowi projekt Nawiton - Osobisty System Nawigacyjny.
Projekt badawczy: Politechnika Łódzka, Instytut Elektroniki (Polska)
Odsyłacze:
Urządzenia już nie produkowane
Połączenie białej laski z ultradźwiękowym detektorem przeszkód.
Podobnie jak w laserowej lasce moduł elektroniczny to nasadka - rączka, którą (robi to sprzedawca) instalujemy zamiast tradycyjnej rączki laski.
Urządzenie ma dwa sensory. Sensor dolny bada przestrzeń do wysokości pasa użytkownika (zakresy: 2 i 4 m),
a sensor górny "chroni" idącego od pasa w górę (zakres 1,15 m). Szerokość badanej przestrzeni to 75 cm. Wykrycie przeszkody jest sygnalizowane
przez dwa wibrujące przyciski. Intensywność wibracji oddaje odległość od obiektu. Urządzenie jest
zasilane dwiema bateriami AA. Zużycie baterii zależy od sposobu używania laski. Według producenta energii starcza średnio na od 4 do 6 tygodni
zwykłego chodzenia.
Firma produkująca Ultracane została zlikwidowana w lipcu 2008 r.
Producent: Sound Foresight Ltd (Anglia)
Odsyłacze:
-
O Ultracane (wrzesień 2007) - na stronie polskiego dystrybutora Ultracane, firmy Altix, dobry opis urządzenia i relacja z testów laski
podczas pierwszej w Polsce prezentacji;
-
Sound Foresight Ltd., Instructional Lessons for the Ultracane - podręcznik dla instruktorów poruszania się z Ultracane, który może być również przydatny dla użytkowników laski (format DOC);
-
B.S. Hoyle, J.M Fowler, D.A.Waters, D.J.Withington,
Development of the Electronic Guide Cane for Enhanced Primary Mobility for the Vision Impaired. Grenada 2004
- referat traktujący o technicznych zagadnieniach projektowania Ultracane, przygotowany na konferencję poświęconą technologiom wspomagającym
osoby z dysfunkcją wzroku i słuchu, pt. State-of-the-Art and New Challenges.
|